Go to Top

Στόχοι

Η οικονομική κρίση την οποία διέρχεται η Ελλάδα τα τελευταία, είναι η σημαντικότερη της μεταπολεμικής της ιστορίας. Οι επιπτώσεις της κρίσης είναι σοβαρές και δεν έχουν αφήσει ανεπηρέαστη καμία πτυχή της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής ζωής του τόπου. Ταυτόχρονα, η ευρωπαϊκή κρίση χρέους ήταν η σοβαρότερη στην ιστορία του εγχειρήματος της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης, και αποτέλεσε σημαντική απειλή για την συνέχιση της πορεία της, τουλάχιστον με την μορφή που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.

Στο πλαίσιο αυτό, η ανάγκη δημιουργίας μιας πρωτοβουλίας για την σοβαρή και τεκμηριωμένη καταγραφή, μελέτη και ανάλυση τόσο της ελληνικής, όσο και της ευρύτερης ευρωπαϊκής κρίσης κατέστη επιτακτική.

Το Παρατηρητήριο για την Κρίση είναι μια πρωτοβουλία του Ελληνικού Ιδρύματος για την Ευρωπαϊκή και Εξωτερική Πολιτική (ΕΛΙΑΜΕΠ) που δημιουργήθηκε με την υποστήριξη του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» φιλοδοξώντας να ικανοποιήσει αυτή την ανάγκη.

Το ΕΛΙΑΜΕΠ είναι ένα ανεξάρτητο, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα ερευνητικό και εκπαιδευτικό ίδρυμα. Δεν εκφράζει, ούτε εκπροσωπεί συγκεκριμένες πολιτικές απόψεις. Επιχειρεί μόνο να λειτουργήσει ως βήμα ελεύθερου διαλόγου και ως κέντρο παραγωγής και διακίνησης ιδεών. Η ίδια φιλοσοφία διέπει και την λειτουργία του Παρατηρητηρίου για την Κρίση.

Βασικός στόχος του Παρατηρητηρίου είναι να καταστεί κεντρικός κόμβος ενημέρωσης, έρευνας και διαλόγου για την ελληνική και την ευρωπαϊκή κρίση. Γνώμονάς του είναι η σοβαρή και νηφάλια παρουσίαση έρευνας, παρεμβάσεων και πληροφοριών στην βάση τεκμηριωμένων επιχειρημάτων και στοιχείων, φιλοδοξώντας να συμβάλλει στην σταδιακή αναβάθμιση του επιπέδου του δημόσιου διαλόγου γύρω από την κρίση.

Για την επίτευξη του στόχου αυτού, το Παρατηρητήριο για την Κρίση έχει οργανώσει τη δράση του στη βάση τριών βασικών πυλώνων:

  • Την παροχή εκπαιδευτικού υλικού (και εύχρηστων διαδραστικών εφαρμογών) με στόχο την αναβάθμιση της ικανότητας του μέσου πολίτη, ο οποίος δεν διαθέτει ειδικές οικονομικές γνώσεις, να κατανοήσει βασικές πτυχές της κρίσης.
  • Την παροχή σοβαρής, τεκμηριωμένης και κατά το δυνατό, ευρείας, όσον αφορά την θεματολογία αλλά και τις διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις, πληροφόρησης για την κρίση, μέσα από μια σειρά ενοτήτων (βιβλιοθήκη, βάση δεδομένων, αποθετήριο δημοσίων εγγράφων).
  • Την παρέμβαση στο δημόσιο διάλογο, μέσω τόσο της δημιουργίας ενός βήματος για την ελεύθερη διατύπωση διαφορετικών απόψεων και προτάσεων πολιτικής, όσο και με την προαγωγή, διεξαγωγή και διάθεση στην δημόσια σφαίρα, νέας, πρωτογενούς έρευνας γύρω από την κρίση.